[SF] Silent Scream…Kihae
posted on 25 Aug 2008 03:56 by mymelodii[SF] Silent Scream…Kihae
ทงเฮ... ผมรักทงเฮนะ...
อือ...ฉันรู้
ทงเฮรักผมบ้างไหม...
ถ้าไม่รู้ก็ไม่ต้องรู้...
เขินเหรอ...
ปะ...เปล่าสักหน่อย!
บอกให้ผมชื่นใจสักครั้งไม่ได้เหรอ...
...............
เวลา... ไม่อาจย้อนกลับ
วันวาน... ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ใครหรือมีสิทธิ์ร้องเรียน... ให้เข็มนาฬิกาหมุนทวน
ไม่มี... ไม่มีใคร....
สายลมพัดผ้าม่านปลิวไสวเผยให้เห็นห้องสีขาวในตึกสูงใจกลางเมือง ห้องที่ปกติจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะสดใส เสียงโทรทัศน์ เสียงคนแย่งกันเล่นเกมส์ และอีกสารพัดเสียงที่เด็กหนุ่มสิบสามคนจะช่วยกันสรรค์สร้างได้ บัดนี้มีเพียงเสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาของคน ๆ เดียวเท่านั้น
มือเรียวเอื้อมไปหากรอบรูปที่หัวเตียง ปลายนิ้วสั่นระริกไล้ใบหน้าคนในรูปแผ่วเบา รอยยิ้มที่คนมองเคยกังวลว่ายิ้มมากขนาดนั้นแก้มจะแตกตายเข้าสักวัน ส่งผ่านความรู้สึกสดใสมาให้ทงเฮไม่ได้เหมือนเคย น้ำตายังคงไหลรินผ่านแก้มใส ดวงตาคู่สวยแดงก่ำ ริมฝีปากบางเฉียบพร่ำบอกคำพูดเดิมซ้ำ ๆ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีวันได้ยิน
...รัก...
...รักมาก...
...รักที่สุด...
ติ๊ด......ติ๊ด......ติ๊ด......
เสียงเครื่องวัดจังหวะการเต้นของหัวใจเป็นเสียงเดียวที่ดังกังวานอยู่ในห้องผู้ป่วยหนัก เด็กหนุ่มสิบเอ็ดคนยืนล้อมเตียงประสานมือกันไว้ แม้แต่คนที่บอกว่าไม่เชื่อในพระเจ้าอย่างฮีชอล ยังก้มหน้าสวดอ้อนวอน
ได้โปรด... อย่าพรากคิบอมไป...
ในอุบัติเหตุรถชนที่เกิดขึ้นเมื่อสามสัปดาห์ก่อน มีเพียงคิบอมเท่านั้นที่รอดตายมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่เขาก็ต้องตกอยู่ในสภาพของเจ้าชายนิทรา...
ทงเฮยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความปวดร้าว มือเรียวกุมหน้าอกแน่นราวกับจะพยายามดึงมือที่มองไม่เห็นที่กำลังบีบรัดหัวใจอยู่ให้คลายตัวออกไป ก้อนสะอื้นตีตื้นขึ้นมาจุกที่ลำคอ ขอบตาร้อนผ่าว ทั้ง ๆ ที่เพิ่งหยุดร้องไห้ ร่างสูงของคนรักนอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง มีสายน้ำเกลือ เครื่องช่วยหายใจ สารพัดอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่เทคโนโลยีการแพทย์จะมีแขวนระโยงระยางเต็มไปหมด ใบหน้าสิ้นหวังของเพื่อน ๆ ฉุดรั้งให้ทงเฮจมสู่ห้วงแห่งความทรมานมากกว่าเดิม
เครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจส่งเสียงถี่ขึ้นเมื่อทงเฮเดินใกล้เข้าไป จนคนตัวเล็กต้องถอยออกมาก้าวหนึ่งเพราะไม่แน่ใจว่าสัญญาณนั้นคือเรื่องดีหรือร้าย ปลายนิ้วของคนที่นอนนิ่งกระดิกเพียงนิด แต่นั่นก็เพียงพอให้คนที่ยืนรายล้อมอยู่กรูกันเข้ามาดูอาการได้แล้ว
สายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียว เหล่าสมาชิกแทบหยุดหายใจเมื่อเจ้าชายกระพริบตาน้อย ๆ ก่อนจะลืมตาขึ้น เด็กหนุ่มทั้งสิบเอ็ดคนเกือบตะโกนลั่นโรงพยาบาลด้วยความตื่นเต้นดีอกดีใจ แต่ก็ต้องซึมสลดลงและมองหน้ากันไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก เมื่อได้ยินน้ำเสียงแหบแห้งของคิบอมเอ่ยประโยคแรกขึ้นมา
“ทงเฮ...”
.
.
“ทงเฮล่ะ... ผมอยากเจอเขา”
คนตัวเล็กยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่ตรงนั้นราวกับถูกสาป น้ำตาอุ่นจนร้อนเอ่อล้นดวงตาคู่สวยที่คิบอมชอบมองนักหนา
...รัก...
...รักมาก...
...รักที่สุด...
...ได้ยินฉันไหม คนดี...
จากอุบัติเหตุรถชนที่เกิดขึ้นเมื่อสามสัปดาห์ก่อน มีเพียงคิบอมเท่านั้นที่รอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แม้จะยังอยู่ในสภาพของเจ้าชายนิทรา...
...รายชื่อคนขับและผู้โดยสารของรถทั้งสองคันมีดังนี้...
ปาร์ค ยูรา
ชอน ซุนฮี
คัง ซุนจู
ควอน ยงนัม
คิม คิบอม
ลี ทงเฮ
